BAE'de Kurumlar Vergisi Grupları: Konsolidasyon Ne Zaman Mantıklı, Ne Zaman Değil

BAE Kurumlar Vergisi Kapsamında İki Konsolidasyon Biçimi

BAE kurumlar vergisi rejimi, birbirinden farklı iki konsolidasyon mekanizması sunar. İlki, Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 40. Maddesi kapsamındaki Vergi Grubu'dur. Bir ana şirket ile bu şirketin %95 ve üzerinde paya sahip olduğu iştirakler tek bir vergi mükellefi olarak değerlendirilmeyi tercih eder, tek bir konsolide beyanname verir ve vergiyi birleştirilmiş vergilendirilebilir gelir üzerinden hesaplar. İkincisi ise 26. Madde kapsamındaki Nitelikli Grup mahsubudur. Bu, tek beyanname esasına dayanan bir rejim değildir; ortak kontrol altındaki şirketler arasında varlık ve yükümlülüklerin, vergilendirilebilir kazanç doğurmadan devredilmesine imkân tanıyan işlem bazlı bir mahsuptur. Her iki rejim de isteğe bağlıdır, her ikisinin de esaslı koşulları vardır ve biri diğerini dışlamaz.

Bir Vergi Grubu Oluşturmak İçin Neler Gereklidir

Koşullar kesin biçimde belirlenmiştir. Ana şirket, her iştirakte pay sermayesinin en az %95'ine ve oy haklarının en az %95'ine sahip olmalı, ayrıca kârın ve net varlıkların en az %95'i üzerinde hak sahibi olmalıdır. Tüm üyeler BAE'de mukim tüzel kişiler olmalıdır. Tüm üyeler aynı mali yılı ve aynı muhasebe standartlarını kullanmalıdır. Hiçbir üye, %0 oranını tercih etmiş bir Nitelikli Serbest Bölge Kişisi olamaz. Bu yapısal uyumsuzluk, çoğu serbest bölge holding yapısının, faaliyet gösteren iştirakleriyle birlikte vergi grubuna katılmasını engeller. Devlet kuruluşları ve istisna kişiler de üye olamaz. Tercih EmaraTax üzerinden yapılır ve tüm vergi dönemi boyunca geçerlidir. Bir kez yapıldıktan sonra gruptan çıkmak, ya sahiplik oranını %95'in altına düşürecek bir elden çıkarmayı ya da resmi bir geri çekilmeyi gerektirir.

Ekonomik Etkiler: Grupların Kazandığı ve Kaybettiği Yerler

Vergi grubunun doğrudan sağladığı fayda, aynı dönem içinde bir üyenin zararlarının başka bir üyenin kârlarını mahsup edebilmesidir. Bu etki, olgun ve kârlı bir bölümün yanında genç ve henüz zarar eden bir bölümü barındıran gruplar için son derece değerlidir. Grup içi işlemler konsolidasyon sırasında dikkate alınmaz, dolayısıyla bu işlemlere ilişkin transfer fiyatlandırması riski ortadan kalkar. Bunun yanında dezavantajlar da vardır: 375.000 AED'lik eşik üye başına değil, gruba bir kez uygulanır; yani beş şirketli bir grup beş ayrı eşikten yararlanamaz. %75'lik zarar kullanım üst sınırı da grubun tamamına uygulanır. Ayrıca her üye, grubun vergisinden müştereken ve müteselsilen sorumludur. Tüzel kişilik perdesini delen bu sonuç, grup üyelerinin farklı hissedarları ya da dış finansman kaynakları olduğunda göz ardı edilmemelidir.

Nitelikli Grup Mahsubu Ne Zaman Daha İyi Bir Araçtır

Sürekli bir konsolidasyon yerine tek seferlik devir işlemleri söz konusu olduğunda doğru araç, Nitelikli Grup mahsubudur. Bunun tipik kullanım örneği, bir varlığın ortak sahipliğe sahip bir iştirakten diğerine defter değeri üzerinden, varlığın bünyesindeki herhangi bir kazanç için vergi doğurmadan devredilmesidir. Varlık, nitelikli devirden sonraki iki yıl içinde üçüncü bir tarafa satılırsa ya da taraflardan biri bu süre içinde nitelikli gruptan ayrılırsa mahsup hakkı kaybedilir. Bu geri alım mekanizması, satış gibi gösterilen işlemleri önlemek amacıyla tasarlanmıştır. Kurumsal yeniden yapılandırmalarda bu mahsup, vergi matrahının bir yapı içinde sıkışıp kalmasını önlemek için çoğu zaman daha kapsamlı bir yapılandırma danışmanlığıyla birlikte ele alınır.